![](/myndir/gagnasafn/2024/09/07/3157bfb7-5cc3-45d3-bc7d-fa7605e8ce7a.jpg)
Pistill
Guðrún Sæmundsen
gss@mbl.is
Við göslumst í gegnum dagana uppfull af eldmóði og áhyggjum yfir hvað næsti maður hefur fram yfir okkur. Liggjum yfir myndum og „montstatusum“ á Facebook og Instagram. Samkvæmt þessum miðlum hafa allir það miklu betra en við. Verkefni sem eiga að leysast verða að vandamálum sem vinda upp á sig og ekki sér fyrir endann á. Tímann sem fer í samfélagsmiðla mætti eflaust nýta til fleiri mannbætandi viðfangsefna.
Krakkarnir sem eru í tíunda bekk núna voru að fæðast um það leyti sem fávitavæðing Facebook var að hasla sér völl og fyrsti iPhone-snjallsíminn kom á markað. Skjánotkun er ekki þeirra vandamál, það er okkar foreldranna. Þau hafa frá blautu barnsbeini horft á mömmu og pabba með nefið í skjánum. Við erum bara
...